Το ζοφερό μέλλον μας

Σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύει η χώρα,  γνωρίζω πως το μέλλον μας μοιάζει εξαιρετικά δυσοίωνο. Κάποιοι πολίτες  χάνουν τη δουλειά τους, σε άλλους μειώνεται ο μισθός, ευκατάστατοι ή μη άνθρωποι δε γνωρίζουν τι θα συμβεί αύριο, αν θα μπορούν να παρέχουν στην οικογένειά τους έστω τα απαραίτητα. Παρ’ όλα αυτά για να ορθοποδήσει ξανά η χώρα χρειάζονται άνθρωποι με παιδεία, αξίες, ιδανικά, κοινωνική  συνείδηση, ουσιαστική, βασική αλλά και ακαδημαϊκή εκπαίδευση. Πλέον η παιδεία έχει παραμεληθεί και οι νέοι αμφιβάλλουν για την εκπαίδευσή τους και την επαγγελματική τους αποκατάσταση. Μα όλοι οι ενήλικες δεν υποστηρίζουν πως οι νέοι είναι το «μέλλον της χώρας»;  Μας έχει ρωτήσει ποτέ κανείς πώς αισθανόμαστε βλέποντας τα όνειρά μας να γκρεμίζονται σαν χάρτινοι πύργοι;

Το Υπουργείο Παιδείας  Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων ανακοίνωσε πρόσφατα πως το σύστημα εξετάσεων εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση,  αλλάζει. Ύστερα από αυτή  την ανακοίνωση ακολούθησε  μια σειρά πολλαπλών αντιδράσεων, τα οποία προκάλεσαν  ποικίλα ερωτηματικά στους μαθητές. Πώς θα είναι το «νέο σύστημα»; Θα χρειαστεί να παρακολουθήσουμε επιπλέον ώρες μαθημάτων;  Σε πόσα μαθήματα θα εξεταζόμαστε;  Οι κατευθύνσεις θα αλλάξουν ή θα είναι πιο εξειδικευμένες;  Το επίπεδο δυσκολίας θα ανέβει;  Εμείς θα καταφέρουμε να φτάσουμε τους στόχους μας;

Οι πρώτοι μαθητές που πιθανότατα θα εξεταστούν με το νέο σύστημα, είναι όσοι φοιτούν στη φετινή Α΄ Λυκείου,  και εγώ ως μαθήτρια αυτής,  έχω τους ίδιους προβληματισμούς. Ανησυχώντας λοιπόν, οι μαθητές και ρωτώντας τους γονείς τους, οι οποίοι δυστυχώς δε γνώριζαν τις αλλαγές, απευθύνθηκαν στους καθηγητές. Μα ούτε εκείνοι ήταν ενημερωμένοι. Πέρασε το καλοκαίρι του 2011, ξεκίνησε η νέα σχολική χρονιά και φτάνοντας κοντά στις Προαγωγικές Εξετάσεις Μαΐου-Ιουνίου 2012, ακόμα κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς αλλάζει στις εξετάσεις εισαγωγής στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.

Με άλλα λόγια δηλαδή το σύστημα εξετάσεων αλλάζει ριζικά στη χώρα μας και κανείς από τους αρμόδιους δεν ενημέρωσε με σαφήνεια όχι μόνο τους μαθητές, αλλά και τους καθηγητές  των σχολείων που είναι υπεύθυνοι για τη διεξαγωγή  αυτού  τον νέου τρόπου εξέτασης. Το Υπουργείο Παιδείας θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου, να γνωρίζει πως μια τέτοια αλλαγή αν δεν είναι σωστά οργανωμένη μόνο καταστροφικά  θα μπορούσε να λειτουργήσει για τους μαθητές. Είναι ευρέως γνωστό πως αυτή η αλλαγή αποφασίστηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα και ήταν πλήρως ανοργάνωτη. Χαρακτηριστική απόδειξη αυτού,  αποτελεί το γεγονός -στο οποίο μάλιστα δόθηκε πολύ μεγάλη έμφαση, ιδιαίτερα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης- πως το μάθημα στα Δημόσια σχολεία παραδιδόταν  χωρίς βιβλία, παρά μόνο μέσω της τεχνολογίας. Μα νομίζω πως ο κάθε μαθητής μελετά με τον δικό του τρόπο και πως ειδικά για τους νέους των τελευταίων δύο κρίσιμων τάξεων του Λυκείου, η μη παροχή βιβλίων καθιστά  τη μελέτη εξαιρετικά δύσκολη.

Στη δύσκολη αυτή συγκυρία για την Ελλάδα με την πληθώρα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει, όπως ο μη εφοδιασμός των σχολείων με βιβλία, αλλά και η ελλιπής ακόμη επιμόρφωση  και ενημέρωση των καθηγητών, δυσχεραίνουν την τραγική κατάσταση της πατρίδας μας και έτσι η ανακοίνωση για την εφαρμογή ενός νέου συστήματος είναι , αν μη τί άλλο,  άκαιρη. Αν προχωρήσουμε φυσικά το ζήτημα, σκεφτόμενοι ως ώριμοι άνθρωποι και βλέποντας πως οι μαθητές αυξάνουν τις ώρες ενισχυτικών μαθημάτων στο σπίτι , θα μπορούσαμε να πούμε πως κατ’ αυτόν τον τρόπο προωθείται ακόμη περισσότερο η παραπαιδεία, επιβαρύνοντας το διαθέσιμο, αλλά και αβέβαιο πλέον οικογενειακό εισόδημα.

Επιπρόσθετα, θα ήθελα να τονίσω πως οι μαθητές, μη επαρκώς ενημερωμένοι, εξαναγκάζονται να αποφασίσουν πολύ νωρίς για το επάγγελμα που θα ακολουθήσουν, χωρίς να γνωρίζουν ποιο έχει ζήτηση, προσφέρει αποκατάσταση, ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο και το βασικό που δεν πρέπει να ξεχνάμε, τους προσφέρει ψυχική ικανοποίηση. Ο ρόλος του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού στα ελληνικά σχολεία είναι αναμφίβολα θεμελιώδης. Οι καθηγητές θέτουν ερωτήσεις σε μορφή ερωτηματολογίου στους μαθητές και μέσω της αξιολόγησης αυτών, τους ανακοινώνουν ποια επαγγέλματα πιθανώς θα τους άρμοζαν. Εγώ όμως πιστεύω,  πως ο ρόλος του Σ.Ε.Π. είναι να καθοδηγεί τα παιδιά λαμβάνοντας υπόψη φυσικά τις δεξιότητες και τις κλίσεις τους, αλλά και να τα κατευθύνει στην επιλογή επαγγελμάτων που προσφέρουν σπουδαίες προοπτικές και επαγγελματική αποκατάσταση, σύμφωνα με τις ανάγκες της χώρας μας. Έτσι θα εφαρμοστεί ένα μελετημένο και σωστά οργανωμένο σύστημα, που θα αποβλέπει σε καταρτισμένους επαγγελματίες οι οποίοι θα αγαπούν τη δουλειά τους και παρέχοντας ηθική ικανοποίηση στους εαυτούς τους, θα βοηθούν στη δημιουργία μιας πιο τίμιας κοινωνίας βασισμένης σε αξίες και ιδανικά. Γιατί ας μην ξεχνάμε πως η κρίση που ταλαιπωρεί το λαό μας δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά κυρίως κρίση αξιών και αντιλήψεων.

Εν κατακλείδι, θεωρώ πως η πολιτεία αποτυγχάνει διαρκώς στην  μεταλαμπάδευση γνώσεων και την  διάπλαση ήθους και προσωπικότητας κάθε νέου, μη παρέχοντάς του ουσιαστική  βασική εκπαίδευση, αξιολογώντας τον με ένα άδικο σύστημα που εξετάζει την επιφανειακή και όχι τη χρήσιμη και ουσιαστική γνώση. Δώστε μας λοιπόν την ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα το σχολείο και να αγαπήσουμε αυτά που διδασκόμαστε, χωρίς γρήγορες αποφάσεις και αλλαγές σε συστήματα που δεν έχουν αξιολογηθεί σωστά. Ενημερώστε μας για το πως ακριβώς θα εξεταστούμε, ώστε όταν έρθει εκείνη η επίπονη ώρα των εξετάσεων, να είμαστε έτοιμοι να ανταπεξέλθουμε σε όποια δυσκολία εμφανιστεί. Προσπαθήστε να μας τονώσετε την αυτοπεποίθηση,  να ανησυχείτε για μας όπως μια μητέρα ανησυχεί για το μέλλον και την ευτυχισμένη ζωή του παιδιού  της,  να δημιουργήσετε τις κατάλληλες προϋποθέσεις, με απώτερο σκοπό να δούμε  την πατρίδα μας λαμπρή όπως της αξίζει.

Ιακώβου Ελιζαμπέτα (Α4 Λυκείου)

Advertisements
This entry was published on Φεβρουαρίου 27, 2012 at 9:13 ΜΜ and is filed under Αρχική Σελίδα. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.
Αρέσει σε %d bloggers: