Συζήτηση επί της ουσίας ή άνευ ουσίας;

Η ζωή του ανθρώπου ξεκινά με ένα κλάμα και τελειώνει με τον ίδιο ακίνητο σε απόλυτη γαλήνη. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη την  παραγωγή ήχου, ομιλίας καθώς είναι εκ φύσεως ον έλλογο, κοινωνικό και συντροφικό.

Αν λάβουμε υπόψη μας το προαναφερόμενο γεγονός σίγουρα όλοι μας θα συνειδητοποιήσουμε πως ένας από τους χειρότερους φόβους μας είναι η επικράτηση της απόλυτης σιωπής. Αναντίρρητα, πολλές φορές σε συζητήσεις όπου λαμβάνουμε μέρος νιώθουμε άβολα όταν φτάνει εκείνη η στιγμή της απόλυτης ησυχίας όπου το θέμα της συζήτησής μας έχει πλέον υπεραναλυθεί δίνοντας της τέλος και είναι βέβαιο πως πασχίζουμε να σκεφτούμε και να ανοίξουμε μία νέα συζήτηση προκειμένου να αποφύγουμε εκείνες τις τόσο αμήχανες στιγμές σιωπής.

Επιπλέον, έχετε σκεφτεί ποτέ ποια είναι τα συνηθέστερα θέματα των καθημερινών συζητήσεών μας ή τι μας παροτρύνει να παίρνουμε μέρος σ’ αυτές; Σίγουρα πάντως ελάχιστες είναι οι φορές όπου παίρνουμε μέρος σε μία συζήτηση προκειμένου να μάθουμε κάτι καινούριο ή να ανταλλάξουμε σοβαρές απόψεις και ιδέες με τους συνομιλητές μας. Αντίθετα, προκειμένου να συνεχίσουμε τον τόσο ευχάριστο στο αυτί και στο μυαλό μας θόρυβο συμμετέχουμε σε αυτές, χωρίς να έχουμε σχεδόν τίποτα να αποκομίσουμε. Ωστόσο, θεωρούμε τον εαυτό μας αντικοινωνικό εάν δεν παίρνουμε μέρος στις ανούσιες αυτές συνδιαλέξεις και κακό συνομιλητή και αποτυχημένο όταν κατά τη διάρκεια του λόγου μας προκύπτουν παύσεις.

Συμπερασματικά λοιπόν, τα θέματα για τα οποία κουβεντιάζουμε, που έχουν συνήθως ως θεματικό άξονα τον καιρό ή τις εκπτώσεις των καταστημάτων λόγω των εορτών, είναι αρκετές για να ικανοποιήσουν την έμφυτη ανάγκη μας να έρθουμε σε επικοινωνία και να συναναστραφούμε τους ομοίους μας. Γι’ αυτό και στο τέλος μιας σίγουρα όχι διεξοδικής συζήτησης συγχαίρουμε τον εαυτό μας για το πόσο καλοί συνομιλητές είμαστε.

Δήμητρα Δούση- Ρασσία (Α2 Λυκείου)

Advertisements
This entry was published on Μαΐου 1, 2012 at 8:18 ΜΜ and is filed under Αρχική Σελίδα. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.
Αρέσει σε %d bloggers: