Ποια η σχέση αρχαίας και νέας ελληνικής γλώσσας; Ο κ. Μπαμπινιώτης απαντά…

Ο κύριος Μπαμπινιώτης σε συνέντευξη που έχει παραχωρήσει σχετικά με την ελληνική γλώσσα αναφέρει ότι υπάρχουν κείμενα τα οποία είναι γραμμένα πριν από 2000 χρόνια κι όμως μπορούν με λίγη φαντασία να γίνουν κατανοητά και από τους συγχρόνους μας. Σε καμία άλλη γλώσσα δεν υπάρχει τέτοια άμεση σχέση όπως στην αρχαία και τη νέα ελληνική.

Αποτελεί θέμα θεωρητικό και πρακτικό συνάμα. Ένας πραγματικά μεγάλος αριθμός λέξεων είναι αυτούσιος από τα χρόνια του Ομήρου  όπως και η δομή. Στο πέρασμα των χρόνων έχουν γίνει μεταβολές αλλά δεν είναι τέτοιες και τόσες ώστε ο νέος Έλληνας να μην καταλαβαίνει τις παλαιότερες μορφές της γλώσσας.

Ο κ. Μπαμπινιώτης διατείνεται ότι πράγματι υπάρχει μία αίσθηση συνέχειας η οποία δίνει τη δυνατότητα στο νέο Έλληνα να αναγνωρίζει τις παλαιότερες μορφές της γλώσσας. «Αν δεχτούμε ότι η γλώσσα μας ιστορικά είναι ενιαία, είναι τότε και αμφίδρομη δηλαδή δεν έχει καμία σημασία αν θα ξεκινήσω από την παλιά προς τη νέα ή το αντίθετο. Υπάρχει μια πολύ στενή σχέση και αν αυτό δεν το καταλαβαίνουμε και δεν το δούμε στην πράξη, στην εκπαίδευσ,η αφαιρούμε από τον ομιλητή Έλληνα τη δυνατότητα μιας καλύτερης έκφρασης και μιας καλύτερης επικοινωνίας, γιατί το ζητούμενο δεν είναι να είμαστε σε θέση να διαβάσουμε ένα αρχαία κείμενο καθώς κάτι τέτοιο έχει ένα ειδικό ενδιαφέρον αλλά εκείνο που έχει σημασία είναι αν δεν έχω περάσει από τις παλαιότερες μορφές της ελληνικής γλώσσας, αν δεν είμαι εξοικειωμένος με τα λόγια στοιχεία, πάντοτε θα αντιμετωπίζω  πρόβλημα  σε μια απαιτητική επικοινωνία. Για παράδειγμα, αν  δεν ξέρω τη ρίζα του «πέμπω», δε θα καταλάβω ποτέ ούτε το «εκπέμπω» ούτε το «παραπέμπω» ούτε την «εκπομπή» ούτε την «παραπομπή» ούτε το «πομπός» ούτε τίποτε απ΄ όλα αυτά, δηλαδή θα τα μαθαίνω σαν να είναι ξένη γλώσσα· θα δουλεύω με τη μνήμη, την απομνημόνευση, αλλά αυτό το κάνω σε μια ξένη γλώσσα, στη δικά μου γλώσσα πρέπει να είμαι κατασκευαστής».

Συμπερασματικά, αυτό που προσπαθεί να καταδείξει ο κ. Μπαμπινιώτης μέσα από τα λεγόμενά του είναι η  αδιάλειπτη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας και αξεπέραστη προσφορά της στον άνθρωπο, την κοινωνία, τον πολιτισμό.

 

Έλενα Σεβαστοπούλου  (Α3 Λυκείου)

Advertisements
This entry was published on Μαΐου 15, 2012 at 1:30 ΜΜ and is filed under Αρχική Σελίδα. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.
Αρέσει σε %d bloggers: