Κ. Θεοτόκης: «Η Τιμή και το Χρήμα»

Στo πλαίσιο του μαθήματος της Λογοτεχνίας της Β΄ Λυκείου, και ειδικότερα μετά τη μελέτη της νουβέλας του Κ. Θεοτόκη: ¨Η Τιμή και το Χρήμα¨,  μαθητές της Β’ Λυκείου ανέλαβαν, υπό την καθοδήγηση του φιλολόγου κ. Γ. Νταουλτζή, να συνεχίσουν, να προεκτείνουν τον μύθο του εν λόγω βιβλίου υπό τον τίτλο ¨Δέκα χρόνια μετά…¨.Η ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ1ΕΦΗΜ

Οι συμμαθητές μας ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό!

Κάθε εβδομάδα, λοιπόν, θα αναρτούμε στην εφημερίδα του σχολείου μας δύο ιστορίες των συμμαθητών/τριών μας.

Απολαύστε τες!!

Η συντακτική ομάδα

“Δέκα χρόνια μετά…”

Δέκα χρόνια μετά τον χωρισμό του με την Ρήνη ο Αντρέας περπατούσε σκεπτικός στους δρόμους του κερκυραϊκού χωριού. Είχε πλέον παντρευτεί μια πλούσια κοπέλα παίρνοντας την κατάλληλη προίκα, ώστε να καταφέρει να ξεπληρώσει το σπίτι του και να αγοράσει ένα καινούργιο καΐκι. Αν και η κυβέρνηση είχε αλλάξει, ο ίδιος έχοντας αφήσει το λαθρεμπόριο εργαζόταν ως ψαράς για να μπορεί να ζει άνετα. Η ζωή του πλέον είχε μπει σε τάξη. Το μυαλό του όμως ήταν ακόμα στην αγαπημένη του Ρήνη και καθώς περπατούσε αναπολούσε της στιγμές τους. «Ανάθεμα τα τάλαρα» έλεγε μέσα του.

Περνώντας από την παιδική χαρά του χωριού είδε τα παιδιά να παίζουν. Η προσοχή του στράφηκε σε ένα παιδάκι που καθόταν απόμερα στο παγκάκι. Πλησίασε και κάθισε δίπλα του. “Γιατί είσαι μόνος εσύ μικρέ, σου συμβαίνει κάτι;” του είπε κοιτάζοντας το κατάματα.

Ήταν ένα παιδί γύρω στα δέκα με μαύρα μαλλιά και έντονα καστανά μάτια ολόιδιος με τον Αντρέα στην παιδική του ηλικία. ”Όχι καλά είμαι” αποκρίθηκε ο μικρός. “Απλά μόλις ήρθα με την μαμά μου στο χωριό για να δούμε την γιαγιά και δεν ξέρω κανέναν ακόμα” είπε δείχνοντας ένα μικρό σπίτι ανάμεσα στα στενά. “Να εκεί είναι είπε”. Ήταν το σπίτι της σιόρας Επιστήμης.

Ο Αντρέας απόρησε, μετά από λίγο όμως σκέφτηκε “Βέβαια, επιτέλους ήρθε” φώναξε. “Αυτός είναι ο γιός μου” είπε αγκαλιάζοντας τον μικρό και αμέσως έτρεξε στο σπίτι.

Κοιτάζοντας από το παράθυρο είδε την Επιστήμη να συζητά με την Ρήνη την οποία αναγνώρισε αμέσως. “ΡΗΝΗ” φώναξε και γρήγορα μπήκε στο σπίτι. “Φύγε από το σπίτι μου Αντρέα, αρκετά κακά δεν μας έχεις προξενήσει” είπε η σιόρα Επιστήμη. “Εξαιτίας σου μπήκα φυλακή και η κόρη μου έφυγε, το ξέχασες;” συνέχισε κοιτάζοντάς τον θυμωμένη.

“Το ξέρω σιόρα Επιστήμη, μα τώρα άλλαξα. Είναι καιρός να αφήσουμε πίσω τα παλιά και να κοιτάξουμε αυτά που μας ενώνουν. Αυτή την φορά δεν ζητάω ούτε προίκα ούτε τίποτα” απάντησε ο Αντρέας.

“Τι λες μωρέ ξεχνάς πως είσαι παντρεμένος;” είπε η σιόρα Επιστήμη.

Ο Αντρέας κατέβασε το βλέμμα του. “Όχι δεν το ξεχνώ, αλλά η καρδιά μου ανήκει στην Ρήνη “ είπε και ετοιμάστηκε να φύγει.

“Στάσου Αντρέα” είπε εκείνη την στιγμή η Ρήνη. “Μητέρα άσε μας να μιλήσουμε μόνοι για λίγο” είπε και βγήκε μαζί του έξω.

            Περπάτησαν στην παραλία μαζί και κανένας τους δεν μιλούσε. “Γιατί άργησες να γυρίσεις;” είπε ο Αντρέας βάζοντας το χέρι του στον ώμο της. Η Ρήνη τραβήχτηκε και είπε.  “Ήταν δύσκολο Αντρέα, δούλευα όλη μέρα για να ζήσω και να βοηθώ το παιδί. Η ζωή μας δεν ήταν εύκολη. Από την άλλη όμως σκεφτόμουν να μην γυρίσω ποτέ πίσω καθώς μετά από αυτό που έγινε μεταξύ μας δεν είμαι ευπρόσδεκτη εδώ.

“Μην φοβάσαι” της είπε. “Είμαι εδώ για να σας προστατέψω και εσένα και το παιδί μας. Θα ζήσουμε όλοι μαζί ευτυχισμένοι.” Εκείνη τον άκουγε σκεπτική.

”Και η γυναίκα σου;” τον ρώτησε. “Είναι δυνατόν να με αγαπάς και να είσαι παντρεμένος με άλλη;”

“Δεν την αγαπώ αληθινά. Αν και την παντρεύτηκα ο νους μου ήταν και θα είναι πάντα σε εσένα. Έλα μαζί μου Ρήνη και μην έχεις δισταγμούς.

”Η Ρήνη γύρισε την πλάτη της και άρχισε να κλαίει. “Δεν ξέρω Αντρέα” είπε αγκαλιάζοντας τον. “Είναι αλήθεια πως και εγώ σε σκεφτόμουν όταν βρισκόμουν μακριά και πως για σένα γύρισα. Αλλά να, τι θα πει το χωρίο. Θα μας αποπάρουν” είπε.

Στο πρόσωπο του Αντρέα κυριαρχούσε πλέον ένα αίσθημα χαράς και ευτυχίας. Ένιωθε ότι τώρα η ιστορία τους έφτανε προς το αίσιο τέλος της. “Δεν με νοιάζει, αρκεί να είμαστε μαζί” της είπε και οι δύο τους αγκαλιάστηκαν ευτυχισμένοι και κατευθύνθηκαν προς το σπίτι του Αντρέα.

Ένα μήνα μετά, με την σύμφωνη γνώμη του Τρίνκουλου και αφού μετά από αμέτρητες προσπάθειες έπεισαν και την Επιστήμη, ο Αντρέας χώρισε και έτσι παντρεύτηκαν. Τους πάντρεψε ο φίλος του Αντρέα, ο Αντώνης που από την πρώτη στιγμή πίστεψε στην σχέση τους. Αν και δεν έγιναν ποτέ αποδεκτοί από τους συγχωριανούς τους ο Αντρέας και η Ρήνη έκαναν και ένα ακόμη αγοράκι και ζήσανε ευτυχισμένοι.    

 

 Χατζηιωαννίδης Δημήτρης ΛΒ΄3


Ένα πρωινό η Ρήνη φεύγει από το σπίτι της με σκοπό να πάει να αγοράσει τρόφιμα για την οικογένεια της. Έτσι όπως περπατούσε στον δρόμο βλέπει έναν άντρα φτωχό και δυστυχισμένο να παίζει κιθάρα, ζητιανεύοντας για ένα κομμάτι ψωμί. Η Ρήνη τον πλησιάζει και βλέπει έναν άντρα ντυμένο με κουρέλια, κοκαλιάρη, άχρωμο και χωρίς καμία όρεξη για ζωή. Σκύβει σιγά σιγά, του δίνει δυο τάλαρα.

–  Ευχαριστώ πολύ κυρά μου της λέει ο μυστηριώδης άντρας

– Χαρά μου, πώς σε λένε; ρωτάει με απορία.

– Αντρέα κυρά μου, εσένα;Η Τιμή της Αγάπης1

– Ρήνη του απαντάει.

Και ο Αντρέας ψυλλιάστηκε ποια ήταν και την ρωτάει για να το σιγουρέψει.

– Και από πού είσαι Ρήνη;

– Από την Κέρκυρα.

Ττότε ο Αντρέας καταλαβαίνει ποια είναι και την ρωτάει έκπληκτος

– Ρήνη εσύ είσαι;

– Ναι εγώ είμαι Αντρέα μου.

Ο Αντρέας έμεινε με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο και ακολούθησε μια στιγμή σιγής για τα επόμενα δυο λεπτά.

– Χάρηκα που σε ξαναείδα, αλλά πρέπει να φύγω του λέει η Ρήνη και έτσι όπως πάει να φύγει σηκώνεται ο Αντρέας και της λέει:

– Μην φύγεις, σε παρακαλώ πάμε μια βόλτα, θέλω να σου μιλήσω.

Η Ρήνη δέχεται και αρχίζουν να περπατάνε πλάι πλάι  

– Πες μου τι έκανες όλα αυτά τα χρόνια, πήγα να πεθάνω από την στεναχώρια μου όταν με άφησες. της λέει ο Αντρέας

– Μετά από τον χωρισμό μας ήρθα να ζήσω εδώ, στο νησί της Χίου, εσύ που ήσουν όλα αυτά τα χρόνια;

– Πούλησα το σπίτι μου, έχασα την δουλειά μου και ήρθα στην Χίο. Όλα αυτά τα χρόνια ζητιανεύω γιατί πεινάω. Τι απέγινε το παιδί μας; την ρωτάει με απορία ο Αντρέας

– Αφού ήρθα στην Χίο γνώρισα έναν άντρα που με αγάπησε και δέχτηκε να με παντρευτεί παρά το ότι ήμουν έγκυος. Τώρα έχω τρία παιδιά μαζί με το δικό μας και κάνω την δουλειά της καλής νοικοκυράς.

Έπειτα την ρωτάει ο Αντρέας

– Είσαι ευτυχισμένη; και εκείνη του απαντάει

– Ναι είμαι πάρα πολύ ευτυχισμένη και επιτέλους υπάρχει ηρεμία στην ζωή μου.

Με το που το ακούει αυτό ο Αντρέας καταλαβαίνει πως δεν υπάρχει πλέον ελπίδα να την ξανακερδίσει οπότε επιλέγει να λήξει την συζήτηση και να φύγει για να γυρίσει στην μίζερη ζωή του. Πλέον αναγνωρίζει τα λάθη του παρελθόντος μου τον κατάντησαν έτσι. Γνωρίζει πως συνεχίζοντας τη συζήτηση πληγώνεται ολοένα και περισσότερο και δες μπορεί να το αντέξει. Γι αυτό της είπε:

– Ρήνη μου σου εύχομαι να μένεις ευτυχισμένη για το υπόλοιπο της ζωής σου και σου εύχομαι τα καλύτερα.

Έπειτα έσκυψε το κεφάλι του και έφυγε.

Η Ρήνη ξαφνιάστηκε αλλά κατάλαβε πως ο Αντρέας έκανε το σωστό και γι’ αυτό χωρίς να του πει κάτι τον άφησε να φύγει.

           

Ο Αντρέας προσπάθησε να τα έχει όλα και φέρθηκε εντελώς εγωιστικά και το μόνο που κατάφερε είναι να τα χάσει όλα, και την δουλειά του και το σπίτι του και την γυναίκα του.

 

 

Δρακόπουλος Χρήστος ΛΒ΄3


Advertisements
This entry was published on Μαΐου 14, 2013 at 9:19 ΠΜ and is filed under Αρχική Σελίδα. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: