Ποίηση..

(ατιτλο)
Tα πουλια που λαλουν στο σκοταδι

κατι θελουνε να πουν
Σπανε τον αερα κι αλλαζουνε τη θεση
των αστρων
Η φωνη τους σε χτυπα απο μεσα προς τα εξω

Μα το καλεσμα τους μπλεκει καπου στις κουρτινες

Νομιζεις ειν’ η σαλπιγγα του πορθητη
Που μολις ακομπας το μαξιλαρι
Θ αλωσει καθε ποθο σου
Θα κυρτωσει τις πολεμιστρες οπου φωλιαζουν οι ελπιδες σου
για να τις δεις οραματα
Να μην τις κατακτησεις με το σωμα

Ενα βραδυ δεν αφησα αναλατο το σημερα

Εχυσα το μυαλο μου στο
Σκοταδι και ειδα
εναν ηλιο πεταμενο χαμω

Τα πουλια τον ανεσταιναν. Ζητουσαν βοηθεια.

Άρης Παπαδόπουλος

Απόφοιτος των Εκπαιδευτηρίων Δούκα

Advertisements
This entry was published on Νοέμβριος 26, 2013 at 7:55 ΜΜ and is filed under Αρχική Σελίδα. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.
Αρέσει σε %d bloggers: