Ερευνητική εργασία Α΄Λυκείου με θέμα τη «θρησκεία»

από τη μαθήτρια Αθηνά Μεταξά, Α΄1 Λ

Στο πλαίσιο της ερευνητικής εργασίας με θέμα «Ο ρόλος της θρησκείας στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ατόμου και της κοινωνίας» εκπονήθηκαν μαθητικές εργασίες, τμήμα των οποίων αποτελεί το ακόλουθο:

Χριστιανισμός

Όπως διδάσκει η Αγ. Γραφή υπάρχουν τρεις μορφές θανάτου: πνευματικός, σωματικός/φυσικός & αιώνιος θάνατος..
1. Ο φυσικός/σωματικός θάνατος είναι ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα.
• Κάθε άνθρωπος γεννιέται με μία ψυχή και με ένα σώμα. Τα δύο αυτά συστατικά είναι ενωμένα μεταξύ τους μέχρι της ώρας του θανάτου.Κι αυτό γιατί η κάθε ψυχή είναι στενά ενωμένη και προσαρμοσμένη στον συγκεκριμένο άνθρωπο και στο συγκεκριμένο σώμα.
• Oι Χριστιανοί πιστεύουν ότι ο θάνατος βάζει τέλος στην ανθρώπινη ύπαρξη πάνω στη γη αλλά είναι μόνο η αρχή μιας άλλης ύπαρξης Ο θάνατος θεωρείται ως « ένα είδος ύπνου » και ότι μόνο το σωμα του νεκρού κοιμάται ενώ ο ίδιος συνεχίζει να υφίσταται. Και όπως ο ύπνος είναι μια κατάσταση προσωρινή , έτσι είναι και ο θάνατος. Οι Χριστιανοί βλέπουν επίσης, το θάνατο ως « επιστροφή στη σκόνη », ότι δηλαδή ο θάνατος επιφέρει μόνο τη φθορά του σώματος και ως εκ τούτου την επιστροφή του στην αρχική του κατάσταση.
• Η ψυχή από την άλλη εφόσον είναι η πνοή του Θεού μέσα στον άνθρωπο έχει μέσα της τις Ιδιότητες του Θεού και η αθανασία είναι μία από αυτές οπότε παραμένει άφθαρτη και μετά το σωματικό θάνατο.

2. Ο άνθρωπος αποτελεί ολότητα που περιλαμβάνει ψυχή και σώμα και ο διαχωρισμός αυτής της ολότητας από το Θεό αποτελεί τον πνευματικό θάνατο
• Ως πνευματικός θάνατος ορίζεται ο «θάνατος της ψυχής», δηλαδή η αιώνια καταδίκη. Ο πνευματικός θάνατος είναι η απώλεια του Αγίου Πνεύματος ως συστατικού της ύπαρξης του ανθρώπου.
• Όσο ο άνθρωπος παραμένει στην σωματική ζωή επί της γης μπορεί να μετανοήσει και να επανέλθει σε κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα και να ξαναβρεθεί κοντά στο Θεό.
• Κατά τον αντίθετο τρόπο ο άνθρωπος «θανατώνεται», όταν το Άγιο Πνεύμα τον «εγκαταλείπει», αφού ο ίδιος βλασφημεί εναντίον του και τελικά απορρίπτει τη ζωοποιό δύναμή του. Τότε ο άνθρωπος χάνει το δικαίωμα στη ζωή του Θεού και οδηγείται εκουσίως στην Κόλαση.
3. Ο αιώνιος θάνατος είναι ο οριστικός αποχωρισμός από το Θεό
• Οι άνθρωποι που έχουν αμαρτήσει και απορρίψει το Θεό αδυνατούν να βρούν την ειρήνη και την ανάπαυση της συνείδησής τους.
• Οι άνθρωποι αυτοί οδηγούνται εν τέλει σε ‘πνευματική αυτοκτονία’ απαρνούνται οριστικά δηλαδή το Θεό και τη σωτηρια.

Ελληνική βιβλιογραφία
Βασιλειάδης., Ν., Π., (1996)., Το μυστήριο του θανάτου., Αθήνα: Αδελφότης Θεολόγων « Ο Σωτήρ»
Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996
Μάριου Μπέγζου Ψυχολογία της θρησκείας, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, 1996, σ. 93-116
Ξένη βιβλιογραφία:
Bowker., J., (1996)., Ο θάνατος και οι θρησκείες., Αθήνα: Παπαδήμα

Advertisements
This entry was published on Φεβρουαρίου 28, 2016 at 9:18 ΜΜ and is filed under Αρχική Σελίδα. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.
Αρέσει σε %d bloggers: