Μάρμαρα Ξενιτεμένα

Στο πλαίσιο του φετινού Generation D του σχολείου μας με γενικό θέμα την επιστροφή των Ελγινείων Μαρμάρων, η μαθήτρια Γαβριέλλα Κασάπη του τμήματος Α 4΄Λ εμπνεύστηκε το ακόλουθο ποίημα..

 

Με βλέμμα απόμακρο, νοσταλγικό images

Ακίνητα, σε θέση μακρινή

Και με παρέα την μοναξιά

Ντυμένα σε λευκά

Λευκά ξεθωριασμένα

Στέκονται αγέρωχα εκεί

Και περιμένουν την στιγμή

Τη στιγμή που το λευκό θα λάμψει ξανά

Μια πέτρα τόσο απλή

Μα με τέτοια επιβλητική μορφή

Αξία έχει πολύτιμου λίθου

Για μια χώρα μικρή

Μικρή, αλλά με μεγάλη ψυχή

Ελλάς το όνομά της

Και τρανά τα θεμέλιά της

Τα θεμέλια του πολιτισμού

Που τώρα τα έχουν πάρει αλλού

Τα έχουν φέρει μακριά

Και τώρα είναι μοναχά

Τα αδέρφια και τους πατεράδες τους λαχταρούν

Τα ελληνικά εδάφη νοσταλγούν

Και με αγωνία περιμένουν την μέρα αυτή

Αυτή που θα αγγίξουν πάλι τούτη την ευλογημένη γη

 

 

 

Advertisements
This entry was published on Απρίλιος 13, 2016 at 9:37 ΜΜ and is filed under Αρχική Σελίδα. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.
Αρέσει σε %d bloggers: