Θύμα ή θύτης;

από τη μαθήτρια Κατερίνα Τσατσαλμά, Α1’ Λ

Η πρωταγωνιστική φιγούρα στο πασίγνωστο κοινωνικό μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, η κατά κόσμον Φραγκογιαννού ή φόνισσα, είναι μια προσωπικότητα με αμφιλεγόμενη συμπεριφορά. Αρχικά, αυτό το εκτενές διήγημα εξετάζει τη ζωή και τα εγκλήματα πουραγκογιαννού. Η απάντηση που δίνεται είναι γιατί έχει διαστρέψει την πραγματικότητα. Νομίζει πως το έργο της  είναι θεάρεστο και ότι  μπορεί να  αποτελέσει ρυθμιστή της ζωής. Όλες οι παραπάνω σκέψεις έχουν προέλθει από τη συνειδητοποίηση ότι η γυναίκα έρχεται στη ζωή για να βασανίζει και να βασανίζεται. Αποτελεί βάρος για την οικογένειά της και η μόνη χρησιμότητά της συνοψίζεται στο να υπηρετεί τους άλλους όλη της τη ζωή. Για αυτόν τον λόγο λοιπόν, αποφασίζει να σκοτώσει νεαρά κοριτσάκια τόσο πρόωρα κόβοντάς τους το νήμα της ζωής, γιατί πιστεύει ότι αυτό που πράττει είναι το καλύτερο για αυτά.Ο συγγραφέας δεν κατηγορεί ευθέως τη Φραγκογιαννού για τα εγκλήματά της καθώς φαίνεται ιδιαίτερα συμπονετικός και πρόθυμος να δεχτεί ότι όλα όσα κάνει τα κάνει επειδή είναι θύμα κάποιων καταστάσεων. Όλη της τη ζωή βρισκόταν στις υπηρεσίες των άλλων. Ήταν δυστυχισμένη και αδικημένη από πολλές πλευρές. Τα παιδικά της χρόνια ήταν δυσάρεστα και απ’ ό,τι μπορούσε να αντιληφθεί και τα γηρατειά της θα είχαν μια ανάλογη κατάληξη. Έτσι φτάνει στο σημείο να πειστεί ότι από τη στιγμή που είχες την ατυχία να γεννηθείς γυναίκα, η ζωή σου θα διαγραφόταν κάθε άλλο παρά ευνοϊκή.
Έτσι, και ο αναγνώστης δεν μπορεί να νιώσει απαράμιλλο μίσος για την κεντρική ηρωίδα, γιατί αναλογίζεται ότι κάπου μέσα σε όλη αυτή την ψυχοπαθητική συμπεριφορά κρύβεται μια πονεμένη ψυχή η οποία βρίσκεται στο δικό της κόσμο και ζει με τις δικές της αντιλήψεις. Γίνεται αντιληπτό ότι η Φραγκογιαννού δεν έχει συναίσθηση των πράξεών της, αλλά είναι τυφλωμένη από τα συναισθήματά της. Συμπερασματικά αυτό που μας μένει διαβάζοντας αυτό το κοινωνικό μυθιστόρημα είναι ένα βασικό ερώτημα. Μπορούμε να κατηγορήσουμε κάποιον για κάτι το οποίο έπραξε, αλλά ουσιαστικά οδηγήθηκε να το πράξει ή αναγκάστηκε από κάποιες άλλες καταστάσεις; Είναι δυνατόν κατά την κρίση μας να μην ληφθεί υπόψη ο τρόπος που μεγάλωσε κάποιος ή τα συμβάντα με τα οποία μπορεί να ήρθε αντιμέτωπος σε αυτό το δύσβατο ταξίδι που λέγεται ζωή;

Advertisements
This entry was published on Φεβρουαρίου 3, 2017 at 10:20 ΠΜ and is filed under Αρχική Σελίδα. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: