Ο ανωφελής και σκληρός βίος της Φραγκογιαννούς.

Τμήμα από ερευνητική εργασία στο μάθημα της Ν. Λογοτεχνίας. Υπεύθυνη καθηγήτρια: κ Σπ. Χαδιάρη, Φιλόλογος.

από τους μαθητές Στέφανο Καλαμπούκα και Νίκο Λεμονίδη, Α2’ Λ

Η «Φόνισσα» , Φραγκογιαννού ή απλώς γριά Χαδούλα είναι το κεντρικό πρόσωπο στο διήγημα του Παπαδιαμάντη. Είναι μία ταλαιπωρημένη ηλικιωμένη χήρα σχεδόν εξήντα χρονών , η οποία έζησε μια βασανισμένη ζωή ως παιδί , ως σύζυγος , ως μητέρα και ως γιαγιά. Υπήρξε δυστυχισμένη και στερημένη , καθώς όλη της τη ζωή την έζησε μέσα στη φτώχεια και υπηρετώντας χωρίς αντιρρήσεις τους ανθρώπους του περιβάλλοντός της. Δε φαίνεται να είχε στενούς δεσμούς με τους οικείους της, αφού οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια στηρίχτηκαν κυρίως στην εκμετάλλευση και την εξαπάτηση, με μόνο σκοπό την επιβίωση από τα παιδικά της χρόνια. Η απουσία νοήματος στη ζωή της , η μοναξιά και η ψυχική ταπείνωση που αισθάνεται, την οδηγούν  στο να κάνει την επανάστασή της , η οποία τελικά καταλήγει να είναι έγκλημα. Οι εμπειρίες που έχει αποκτήσει ζώντας σε μία ανδροκρατούμενη κοινωνία δεν την εμπόδισαν να εξελιχθεί σε μία σκληρή γυναίκα, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητη και προβληματισμένη για τη θέση της γυναίκας την εποχή αυτή. Δε δίσταζε να εκφράζει την περιφρόνηση και την απέχθεια που αισθανόταν για τα θηλυκά παιδιά. Η αρνητική εικόνα που είχε για τον εαυτό της και το μίσος που αισθανόταν απέναντι στους γονείς της και την κοινωνία που την είχαν καταδικάσει σε μια ζωή ταλαιπωρίας, εκδηλωνόταν σε μία διαρκώς αυξανόμενη αντιπάθεια για τα κορίτσια. Καθώς ήταν αντιδραστικός χαρακτήρας στο κατεστημένο της εποχής, με αυτόν τον τρόπο εκδηλώνει τη διαμαρτυρία της μπροστά στη σκληρή και άδικη μοίρα των γυναικών,

Advertisements
This entry was published on Φεβρουαρίου 5, 2017 at 1:22 ΜΜ and is filed under Αρχική Σελίδα,Λογοτεχνία. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.
Αρέσει σε %d bloggers: